കൂളിപ്പൊയില്‍ ഉണ്ണി

കൂളിപ്പൊയില്‍ ഉണ്ണിവൈദ്യര്‍ ഒരു കാലത്തു് നന്മണ്ടയില്‍ പരക്കെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു. ഒരു ചികിത്സകന്‍ എന്ന നിലയിലല്ല, ഒരു രസികശിരോമണി എന്ന നിലയ്ക്കായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ  ഖ്യാതി. പല കഥകളും അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി നാട്ടില്‍ പ്രചാരത്തിലുണ്ടു്. ആളെ പരിചയപ്പെടുത്താന്‍ വേണ്ടി അവയില്‍ ചിലതു് ഇവിടെ കുറിയ്ക്കുന്നു.

“വട്ടോട്ടം വടുവട്ടോട്ടം, നെട്ടോട്ടം നെടുനെട്ടോട്ടം” എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ ഇന്നും അറിയപ്പെടുന്ന സംഭവം, ഇങ്ങനെ. ദൂരസ്ഥലത്തു് എവിടെയോ യാത്ര കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു വരികയാണു് വൈദ്യര്‍. വഴിയില്‍ എവിടെയോ വെളിക്കിരുന്നു, ശങ്ക തീര്‍ത്തു ( കക്കൂസുകളൊക്കെ നിലവില്‍ വരുന്നതിനു മുമ്പുള്ള കാലമാണു്). ഒരു വീട്ടില്‍ കയറി, ശൌചം ചെയ്യുന്നതിനു് ഒരു കിണ്ടിയില്‍ വെള്ളം വാങ്ങി. മറവില്‍ പോയി കാര്യം സാധിച്ചു തിരിച്ചു വന്നു. വൈദ്യരെ മുന്‍പേ അറിയുന്ന വീട്ടുകാര്‍ അരികെ വന്നു കുശലമന്വേഷിച്ചു. അവര്‍ വൈദ്യരോടു് എന്തെങ്കിലും ഒരു വിദ്യ കാണിക്കണമെന്നു് അപേക്ഷിച്ചു. വൈദ്യര്‍ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. “വട്ടോട്ടം  വടുവട്ടോട്ടം, നെട്ടോട്ടം നെടുനെട്ടോട്ടം എന്നൊരു വിദ്യയുണ്ടു്. കാണിക്കണോ? പിന്നീടു പരാതി പറയരുതു്. സമ്മതമാണോ?”. വൈദ്യര്‍ അന്വേഷിച്ചു. വീട്ടുകാര്‍ക്കു് പൂര്‍ണ്ണ സമ്മതം. വീട്ടുമുറ്റത്തു് ഒരു തുളസിത്തറയുണ്ടു്. വൈദ്യര്‍ അതിനു മുമ്പില്‍ ഒരു നിമിഷം ധ്യാനിച്ചു നിന്നു. “ഞാന്‍ ആരംഭിക്കുകയാണു്. കണ്ടോളൂ” എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടു് തൂക്കിപ്പിടിച്ച കിണ്ടിയുമായി മൂന്നുവട്ടം തറയ്ക്കു ചുറ്റും ഓടി.

vattottam_vaduvattottam“ഇതു് വട്ടോട്ടം. അടുത്തതു് വടുവട്ടോട്ടമാണു്” വൈദ്യര്‍ വീട്ടിനു ചുറ്റും മൂന്നുവട്ടം ഓടി. അതും കഴിഞ്ഞു. “ഇനി നെട്ടോട്ടം” എന്നു് പറഞ്ഞുകൊണ്ടു് മുറ്റത്തുനിന്നു നടവഴിയിലൂടെ കോണിപ്പടവു് വരെ ഓടി തിരിച്ചുവന്നു. ആ ഇനവും കഴിഞ്ഞു. “ഇനി നെടുനെട്ടോട്ടം” എന്നു് പറഞ്ഞതും വീടിന്റെ നടവഴിയും കോണിപ്പടവുകളും കഴിഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ഒരു ഓട്ടം വച്ചുകൊടുത്തു. സ്വന്തം വീട്ടിലെത്തി കയ്യിലെ കിണ്ടി കോലായില്‍ വച്ചു. കിണ്ടിയുടെ ഉടമകളായ വീട്ടുകാര്‍ പരാതിയുമായി വന്നില്ല. ഓട്ടുകിണ്ടി വൈദ്യര്‍ക്കു സ്വന്തം.

“കൊറ്റനും പീരയും തിന്ന്വോടാ” ഈ പ്രയോഗത്തിലൂടെ അറിയപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു സംഭവമുണ്ടു്. മുമ്പുകാലത്തു് വീടുകളില്‍ വെളിച്ചെണ്ണ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നതു് തേങ്ങ വെന്തിട്ടായിരുന്നു. ചിരകിയെടുത്ത തേങ്ങ അല്‍പ്പം വെള്ളം ചേര്‍ത്തു വേവിച്ചു പിഴിഞ്ഞെടുത്ത തേങ്ങാപ്പാല്‍ അടുപ്പത്തു വച്ചു് കുറുക്കി അരിച്ചെടുക്കുന്നതാണു് വെന്ത വെളിച്ചെണ്ണ. ചീനച്ചട്ടിയില്‍ അവശേഷിച്ചു കിട്ടുന്നതാണു് കൊറ്റന്‍ അഥവാ കക്കന്‍. ഇതു് തേങ്ങയുടെ പീരയും കൂട്ടി കഴിക്കാന്‍ വളരെ സ്വാദുള്ളതാണു്. ഇന്നത്തെപ്പോലെ ബേയ്ക്കറി പലഹാരങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്ത പഴയ കാലത്തു് സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതൊക്കെ വല്ലപ്പോഴും ഒത്തുകിട്ടുന്ന ഒരു പലഹാരമാണു്. വീട്ടിലെ ആണുങ്ങള്‍ സാധാരണനിലയില്‍ ഇതു കഴിക്കാന്‍ മെനക്കെടാറില്ല. ഒരു വീട്ടില്‍ കൊറ്റന്‍ ഒരിക്കലും സ്ത്രീകള്‍ക്കു് കഴിക്കാന്‍ കൊടുക്കാതെ തട്ടിയെടുക്കുന്ന  ഒരാളുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം യാദൃശ്ചികമായി വീട്ടില്‍ വന്ന വൈദ്യരോടു് അവിടുത്തെ സ്ത്രീകള്‍ പരാതി ഉന്നയിച്ചു. “ഇവിടെ വെന്ത വെളിച്ചെണ്ണ ഉണ്ടാക്കിയാല്‍ ഇവിടുത്തെ ആളു് കൊറ്റനും പീരയും കൊണ്ടു് തെങ്ങില്‍ക്കയറും. ഞങ്ങള്‍ക്കു് ഒട്ടും തരാതെ മുഴുവന്‍ തിന്നു തീര്‍ക്കും. വൈദ്യര്‍ ഇതിനൊരു പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കിത്തരണം.” വൈദ്യര്‍ സമ്മതം മൂളി. “പക്ഷേ ചെലവു ചെയ്യണം.”  സ്ത്രീകള്‍ സമ്മതിച്ചു. “എങ്കില്‍ ഒരു ദിവസം സന്ധ്യയ്ക്കു് വെളിച്ചെണ്ണ തയ്യാറാക്കുക. ദിവസവും സമയവും എന്നെ അറിയിക്കുക.” ഏതാനും ദിവസം കഴിഞ്ഞു് വൈദ്യര്‍ക്കു രഹസ്യമായി അറിയിപ്പു് കിട്ടി. വൈദ്യര്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും പുറപ്പെട്ടു. സ്ത്രീകള്‍ വെളിച്ചെണ്ണ  തയ്യാറാക്കുകയാണു്. വീട്ടുകാരന്‍ നൊട്ടിനുണച്ചുകൊണ്ടു് അകലെ കാത്തിരിയ്ക്കുന്നു. വെളിച്ചെണ്ണ അരിച്ചെടുക്കേണ്ട താമസം, ആളു് കൊറ്റനും പീരയും വാരിയെടുത്തുകൊണ്ടു് ഓടി തെങ്ങില്‍ക്കയറി. പടിയ്ക്കല്‍ കാത്തുനിന്ന വൈദ്യര്‍ വീട്ടിലേക്കു ചെന്നു. മുന്‍ധാരണയനുസരിച്ചു് തയ്യാറാക്കി വച്ച പൊതിക്കെട്ടു് വാങ്ങി വൈദ്യര്‍ നടന്നകന്നു. കൈവശമുള്ള മാറാപ്പുകെട്ടഴിച്ചു് അതില്‍ നിന്നു് കറുപ്പു് പട്ടെടുത്തു അരയില്‍ ചുറ്റി, ചുവന്ന പട്ടെടുത്തു കഴുത്തിലിട്ടു് വാളെടുത്തു കിലുക്കിക്കൊണ്ടു് കക്ഷി ഇരിക്കുന്ന തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടിലേയ്ക്കു് ചെന്നു. തന്റെ കൈവശം നല്‍കിയ പാര്‍സല്‍ കെട്ടഴിച്ചു് ഇറച്ചിയും പത്തിരിയും കള്ളും താഴെവച്ചു പൂജിച്ച ശേഷം കഴിച്ചുതുടങ്ങി. തെങ്ങിനു മുകളിലുള്ള കക്ഷി ഇതെല്ലാം കണ്ടു കാര്യം മനസ്സിലാവാതെ ഭയന്നു. വൈദ്യര്‍ വാളും കിലുക്കി മുകളിലേയ്ക്കു് നോക്കി ഗര്‍ജ്ജിച്ചു “കൊറ്റനും പീരയും തിന്ന്വോടാ…? എട കോരപ്പാ…, കൊറ്റനും പീരയും തിന്ന്വോടാ…?” പലവട്ടം ഇതാവര്‍ത്തിച്ചു.

kottanum_peerayumതെങ്ങിനു മുകളിരുന്നു കൊറ്റനും പീരയും കഴിക്കുന്ന കോരപ്പന്‍ പേടിച്ചരണ്ടു. പ്രാണഭയത്തോടെ നിലവിളിച്ചു. “ഇല്ലേ…, ഇല്ലേ…,” ആളെക്കൊണ്ടു് സത്യം ചെയ്യിച്ചു.  വൈദ്യര്‍ സ്ഥലം വിട്ടു. പിന്നീടു് ഒരിക്കലും വെന്ത വെളിച്ചെണ്ണ തയ്യാറാക്കുന്ന ദിവസം കോരപ്പന്‍ വീട്ടില്‍ നില്‍ക്കില്ല. കൊറ്റനും പീരയ്ക്കും എന്നെന്നേക്കുമായി വിട!

“കുമ്പളങ്ങയില്‍ മോരുകറി”– വൈദ്യര്‍ രാവിലെ നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയതാണു്. വഴിയില്‍ ഒരു വീട്ടില്‍ക്കയറി. അവിടെ തൊഴുത്തിനു മുകളില്‍ ഇളവന്‍കുമ്പളം നന്നായി കായ്‌ച്ചു കിടക്കുന്നു. നല്ല മുഴുത്ത കായകള്‍. ഗൃഹനാഥന്‍ വയലില്‍ പണിയ്ക്കു പോയതാണു്. സ്ത്രീകള്‍ കോലായില്‍ ഇരിക്കുന്നു. തൊഴുത്തിനു മുകളിലുള്ള ഇളവനില്‍ കണ്ണുനട്ടുകൊണ്ടു് വൈദ്യര്‍ അതിന്റെ ഗുണങ്ങളെപ്പറ്റിയും ഔഷധമൂല്യങ്ങളെപ്പറ്റിയും സംസാരിച്ചു. ഒടുവില്‍ കുമ്പളങ്ങയില്‍ മോരുകറി വയ്ക്കുന്ന വിദ്യയും വിളമ്പി. ആ പുതിയ പാചകരീതി അറിയാന്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കു് താല്‍പ്പര്യമായി. പശുക്കളെ കറവയുള്ള വീടാണു്. കുമ്പളങ്ങയും സ്റ്റോക്കുണ്ടു്. പക്ഷേ കുമ്പളങ്ങയില്‍ മോരുകറി വയ്ക്കുന്ന വിദ്യ അറിയില്ല.  ഇന്നത്തെപ്പോലെ പാചക ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ഒന്നും അന്നു നിലവിലില്ലല്ലോ. വൈദ്യര്‍  പാചകരീതി പഠിപ്പിക്കാന്‍ തയ്യാറായി. നല്ല മുഴുത്തൊരു ഇളവന്‍ പറിച്ചു കൊണ്ടുവരാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. ഉദ്ദേശിച്ചതുപോലെ നല്ലൊരു കായ വൈദ്യരുടെ കയ്യിലെത്തി. ഒരു നാക്കിലയും കൈച്ചിരവയും കത്തിയും ആവശ്യപ്പെട്ടു. അതും റെഡി. വൈദ്യര്‍ ഒരു ഓലത്തടുക്കില്‍ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു. ഇളവനെടുത്തു മുന്നില്‍  കുത്തനെ പിടിച്ചു. കണ്ണിയുള്ള ഭാഗം ഏതാണ്ടു് നാലിഞ്ചു വ്യാസത്തില്‍ വൃത്താകൃതിയില്‍ മുറിച്ചു മാറ്റിവച്ചു.  കൈച്ചിരവയെടുത്തു് ഇളവന്റെ കഴമ്പെല്ലാം ചുരണ്ടിയെടുത്തു് നാക്കിലയില്‍ വച്ചു. ഇളവന്‍ ശരിക്കും ഒരു പാത്രമാക്കി മാറ്റി.

kumbalangayil_moruഒന്നു നിവര്‍ന്നിരുന്നു. രണ്ടു ഗ്ലാസ്സ് മോരും മുളകുപൊടിയും മഞ്ഞള്‍പ്പൊടിയും ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. മോരു് ഇളവന്‍ പാത്രത്തില്‍ ഒഴിച്ചു് പൊടികള്‍ അതില്‍ ചേര്‍ത്തു് ഇളക്കി. മുറിച്ചു മാറ്റിവച്ച ഇളവന്റെ   മുകള്‍ഭാഗം കൊണ്ടു് ഭദ്രമായി അടച്ചു സ്ത്രീകളെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. “ഇതു് അകത്തെ മൂലയില്‍ മറിഞ്ഞു പോകാതെ സൂക്ഷിക്കുക. ഉച്ചയ്ക്കു് ഊണിനു് ആവശ്യത്തിനു ഉപ്പും ചേര്‍ത്തു് ഉപയോഗിക്കാന്‍ ബഹുവിശേഷമാണു്.” ഇലയില്‍ ചുരണ്ടിയിട്ട ഇളവന്റെ കഴമ്പു് കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞു് വൈദ്യര്‍ സ്ഥലം വിട്ടു. സമയം ഉച്ചയായി. വയലില്‍ പണി നിര്‍ത്തി ഗൃഹനാഥന്‍ വീട്ടിലെത്തി. കാലും മുഖവും കഴുകി ഊണു കഴിക്കാനിരുന്നു. വീട്ടുകാരി ചോറു വിളമ്പി. അകത്തു സൂക്ഷിച്ച ഇളവന്‍ വിഭവം താങ്ങിയെടുത്തു് ചോറിനടുത്തു വച്ചു. അല്‍പ്പം ഉപ്പു ചേര്‍ത്തു. “ഇതെന്താണു്? കറിയൊന്നും ഇല്ലേ?” “ഇതാണു് ഇന്നത്തെ കറി.” ഇളവന്‍ കയ്യിലെടുത്തു് ലായനി ചോറില്‍ ഒഴിച്ചു് അയാള്‍ ഒരു പിടി ചോറു് ഉരുട്ടി വായിലിട്ടു. “ഇതെന്തു കറിയാണു്?” “ഇതു് കുമ്പളങ്ങയില്‍ വച്ച മോരുകറിയാണു്. വളരെ വിശേഷപ്പെട്ടതാണു്.” അയാള്‍ ഭാര്യയുടെ മുഖത്തു് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി ചോദിച്ചു  “കൂളിപ്പൊയില്‍ ഉണ്ണി ഇവിടെ വന്നിരുന്നോ?”

Advertisements

ഒരു മറുപടി കൊടുക്കുക

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  മാറ്റുക )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  മാറ്റുക )